Antwerpen
28 maart Bløf speelt in Antwerpen in Het koningin Elisabeththeater. Aangezien dat voor mij maar een uurtje rijden is wilde ik dat ook niet missen. Het was wel spannend de week ervoor waren er concerten afgezegd omdat Bas een ongelukje had gehad. Dus of het in Antwerpen doorging dat was nog de vraag. Maar ja hoor geen berichten dat het afgelast zou worden.
We hadden afgesproken dat we tussen 4 en 5 zouden vertrekken zodat we op tijd in Antwerpen zouden zijn en nog iets konden gaan eten. Dat hebben we dan ook gedaan.
Om een uurtje of 7 gingen de deuren open dus zijn we al naar binnen gegaan. Al snel kwamen we een heel stel bekenden tegen (altijd gezellig) Toen we de zaal in mochten hebben we dat ook gedaan en we zaten redelijk mooi. We konden Norman net boven de vleugel van Bas zien. Alleen keken we op Bas zijn rug. Maar ja je kunt niet alles hebben. Het was best wel gezellig sfeertje. Al snel gingen de lichten in de zaal uit en was het tijd voor Bløf. De setlijst was tot de pauze hetzelfde als bij alle andere theaterconcerten waar ik aanwezig was. Maar dat maakt het niet minder leuk. Het is altijd anders. De sfeer in de zaal is ook belangrijk. Bij een aantal waar ik bij ben geweest kon je merken dat er veel abonnementhouders aanwezig waren. Dat is dan ook goed in de sfeer te merken. De zaal gaat dan niet zo lekker los. Nu waren het echt allemaal liefhebbers/hans of hoe je het ook noemen wilt. Dus se sfeer zet er dan ook snel in.
Na de pauze was de lijst ook niet anders. En toen ze “Eilanden 2” gingen spelen zei Paskal dat dit alweer het laatste nummer was jaja. Toen ze terug kwamen voor hun eerste toegift speelden ze “Een manier om thuis te komen” en “Hart tegen hart” en toen was het weer tijd dat ze het podium verlieten om vervolgens weer terug te komen met “Zaterdag” waar Paskal zei dat het wel eens helemaal anders kon en dat hij wel zou kunnen gaan drummen. Dit heeft ie dan ook gedaan. Ik wist dat ie kon drummen maar drummen en zingen tegelijk wow te gek hoor. Norman zei alleen na afloop toen ie weer plaatsnam achter zijn drumstel “je hebt wel putjes gemaakt”. Plots werd er om “Vallende engel” gevraagd maar die hadden ze niet ingestudeerd dus deden ze “Hier aan de kust” met als laatste “Gelukkig” Toen was het echt afgelopen. Na afloop nog even iets gedronken en wat gekletst met een groep bekenden om vervolgens naar huis te gaan. Het groepje waar we mee stonden te praten ging nog naar een pub en vroegen of we nog mee gingen. Dat hebben we dan ook gedaan. Dat was wel heel gezellig. Dames en heren dank jullie hiervoor. Doen we hopelijk nog een keertje over.
Hieronder de lijst
Donker Hart
Als dit alles over is
Van veraf was het zo mooi
Eilanden 1
Mooie dag
Streep mijn naam maar weg
Misschien tot morgen (van Norman)
Zo mooi, zo mooi
Dansen aan zee
Oktober
Blauwe ruis
Pauze
Alles is liefde
Vreemde wegen
Vandaag
Midzomernacht
Meer van jou
Overgave
Omarm
Aanzoek zonder ringen
Eilanden 2
---------------------------------------------------------
Een manier om thuis te komen
Hart tegen hart
---------------------------------------------------------
Zaterdag
Hier aan de kust
Gelukkig
Eigenlijk zou dit de laatste zijn geweest. Maar een andere vriendin had voor het hele gezin kaarten voor Carré maar toen werd bekend dat één van haar dochters waarschijnlijk die datum zou moeten werken voor haar stage zei ik tegen haar dat ik wel bereid was om haar kaart over te nemen. Deze week kreeg ik dan ook een telefoontje of ik nog meewilde. Natuurlijk Carré lijkt me wel leuk. Dus dinsdag de laatste van de hele reeks (buiten de optredens die ingehaald worden) ben ik er bij.
Groeten en tot later
Chantal
